Na veertien jaar neemt Inge afscheid van absoluut vzw, waar ze jarenlang als coördinator en coach werkte en zich de laatste jaren ook toelegde op de kwaliteit van dienstverlening en personeelszaken. Na een lange loopbaan waarin ze tallozen mensen en gezinnen begeleidde, kijkt ze uit naar een nieuwe fase. Meer tijd, meer vrijheid. Maar ook een moment om stil te staan bij alles wat ze heeft opgebouwd.
“Ik kijk er echt naar uit om mijn tijd wat meer zelf te kunnen invullen,” vertelt ze. “Gewoon genieten van kleine dingen: wandelen, tijd maken voor familie… Dat zijn dingen waar ik nu meer ruimte voor krijg.”
Geen aan/uit-knop
Werken deed Inge altijd met een duidelijke drijfveer. “Ik heb altijd graag gewerkt. Maar voor mij ging het nooit gewoon om een job. Ik wilde echt iets betekenen voor mensen. Dat gevoel heeft mij altijd gedreven.”
Inge voelt dan ook dat werk nooit helemaal uit haar hoofd zal verdwijnen. “Zelfs als ik iemand met een handicap zie in mijn vrije tijd, denk ik automatisch: heeft die persoon al persoonsvolgende financiering? Hoe is de zorg en ondersteuning georganiseerd? Dat zit er na al die jaren gewoon ingebakken,” lacht ze.
Kleine momenten die blijven hangen
Inge kwam bij veel gezinnen over de vloer. Soms ging het over complexe vragen, maar vaak zat de impact in kleine, onverwachte momenten.
“Ik herinner me dat ik eens bij een gezin een vrij groot bedrag heb kunnen terugvinden, omdat ze dat nog niet hadden ingegeven bij het VAPH,” vertelt ze. “Ik zei toen ’s avonds tegen mijn echtgenoot: amai, als ik die ontbrekende kosten niet had teruggevonden waren die mensen veel geld misgelopen.”
Ook verhalen van mantelzorgers raakten haar diep. “Een vrouw zorgde al jaren voor haar zus. Dit had ze beloofd na het overlijden van haar ouders. Maar de zus werd ouder en de zorg werd zwaarder. In het begin wilde de vrouw niet denken aan een andere oplossing. We hebben toen gesproken over draagkracht. Ik legde ook uit dat ze kortopvang konden proberen en bekijken hoe de zus ging reageren op wonen bij een vergunde zorgaanbieder. Dat idee groeide beetje bij beetje. Op het einde zei de vrouw: ‘Ik ben er klaar voor om ook eens aan mijn eigen leven te denken. We gaan kijken naar andere woonoplossingen voor mijn zus.’ Dan voel je dat je echt iets hebt betekend.”
De pioniersjaren van absoluut vzw
Inge zag de organisatie evolueren van een kleine, warme werking naar een grotere, meer professionele organisatie. “In het begin deden we alles zelf. We waren met een klein team, iedereen sprong overal bij. Dat gaf een enorme verbondenheid. Die solidariteit is altijd een sterke gebleven.”
De beginjaren waren intens en bijzonder. “Toen het systeem van persoonsvolgende financiering nog nieuw was, gingen wij heel Vlaanderen rond om infosessies te geven,” vertelt ze. “Soms zaten de zalen helemaal vol. Dat waren fijne momenten om kennis te delen, en mensen te ontmoeten.”
Met de groei van absoluut vzw kwamen ook nieuwe uitdagingen. “De organisatie wordt groter, professioneler en dan moet je opletten dat je de kern niet verliest. Die persoonlijke aanpak, dat luisteren naar mensen, dat moet de rode draad blijven bij absoluut vzw.”
Doorheen de jaren groeide Inge uit tot een aanspreekpunt voor collega’s. Kennis delen en samen zoeken naar oplossingen waren voor haar vanzelfsprekend. Naast haar werk als coach nam ze de laatste jaren ook een rol op rond kwaliteit en personeelszaken. Daar kon ze haar ervaring inzetten om mee na te denken over hoe de organisatie verder kon groeien.
Scherpe kijk op beleid
Doorheen de jaren bouwde Inge niet alleen praktijkervaring op, maar ook een scherpe kijk op beleid. “Ga als beleidsmakers in gesprek met mensen,” zegt ze. “Niet alleen met organisaties, maar ook met mensen met een handicap zelf en hun netwerk. Daar hoor je wat echt nodig is.”
Volgens Inge zit de kracht vaak in eenvoud. “Het systeem is soms complex, terwijl mensen vooral nood hebben aan duidelijkheid en houvast. Als je daarin kan vereenvoudigen, maak je al een groot verschil.”
Tegelijk ziet ze veel positieve evoluties. “Er is de voorbije jaren veel opgebouwd. Het blijft dan ook belangrijk om dat te blijven afstemmen op de realiteit van mensen.”
Met vertrouwen vooruit
Hoewel ze uitkijkt naar haar pensioen, blikt Inge met warme gevoelens terug op haar loopbaan. “Ik heb heel veel kansen gekregen. Ik heb kunnen groeien, verschillende rollen opnemen, en vooral: met mensen gewerkt. Dat is voor mij altijd het belangrijkste geweest.”
De voorbije maanden stonden in het teken van afronden en overdragen. “Ik heb mijn kennis zoveel mogelijk proberen doorgeven,” vertelt ze. “Samen met collega’s zaken overlopen, handleidingen maken… Dat geeft een goed gevoel. Dat het werk verder kan.”
Over de toekomst van absoluut vzw is ze positief. “Er zit veel kennis, engagement en talent in het absoluut-team. Ik kan mijn figuurlijke fakkel met een gerust hart doorgeven.”
Een job die ook jezelf verandert
Wat Inge misschien het meest meeneemt, is hoe haar werk haar eigen blik op het leven heeft gevormd. “Je ziet zoveel verhalen. Je leert je eigen problemen in perspectief plaatsen. Je merkt hoe sterk mensen kunnen zijn, zelfs in moeilijke situaties. Dat heeft mij echt verrijkt.”
Klaar voor een nieuw hoofdstuk
“Het eerste wat ik ga doen? Thuis mijn bureau opruimen,” lacht ze. “En er gewoon terug een kamer van maken, geen werkplek meer.” Het typeert hoe Inge deze nieuwe fase wil starten: rustig en op haar eigen tempo.
Met haar pensioen in zich overheerst vooral dankbaarheid: “Ik heb veel geleerd, veel gegeven en ook veel teruggekregen.” Nu ze haar kennis, taken en dossiers heeft doorgegeven, kan ze met een gerust hart loslaten.
“Het is goed zo,” zegt ze. “Ik ben klaar om te genieten. En om alles wat geweest is een mooie plek te geven.”
Bedankt voor je engagement doorheen de jaren, Inge. Geniet van je pensioen.